گر امامت نباشد چرا رسالت پیامبر ناقص است ؟

هر چیزى براى تداوم و جاودانه ماندن به دو اصل نیازمند است:

1- اصل علل پیدایش 2- اصل علل پایدارى و حفاظت.

اگر کسی اصل اختراعى را به ثبت برساند و برود، و دیگر كسى آن اختراع را مطرح نكند به تولید انبوه نرساند، آن را حفظ نكند، از آنجا که اصل تداوم و پایدارى با اصل پیدایش و اختراع هماهنگ نشد آن اختراع فراموش مى شود، از یاد مى رود، نابود مى شود. در حفظ و نگهدارى یك ساختمان یك كتاب، یك طرح اقتصادى، نیز این واقعیت جارى است.

در مسائل فكرى و عقیدتى نیز به دو اصل نیازمندیم : 1 اصل پیدایش ((علت محدثه )) و پدید آورنده . 2 و اصل پایدارى و حفاظت ((علت مبقیه )) و نگهدارنده.

اگر پیامبر مكتب را معرفى كند، و ملت و دولت را با انواع زحمت ها و تلاش ها پدید آورد، و پس از دورانى از دنیا برود و علت پایدارى و حفاظتى نباشد كه راه و رسم او را تداوم دهد، و مكتب او را از انواع تحریف و دگرگونى برهاند. ره آورد رسالت تاراج مى شود و پس از اندك زمانى اثرى از آن باقى نخواهد ماند. پس رسالت بدون ولایت و امامت نا تمام است.